7 – Autoriteit en overgave

Mijn man en ik gingen op dansles. Onze relatie liep niet zo lekker en het leek ons een goed idee om weer eens wat leuks te doen samen. Meteen bij de eerste les ging het al mis. We deden de quickstep, mijn man deed zijn uiterste best, maar hij stond steeds op mijn tenen. ‘Volg het ritme!’, fluisterde ik lichtelijk geïrriteerd, en hij zei: ‘Dat doe ik!’ Andere paren zwierden stralend voorbij en ik wist maar één oplossing: ik verstevigde mijn greep en nam de leiding over. Dat zou goed gegaan zijn, ware het niet dat mijn man zich onmiddellijk verzette, midden op de dansvloer stopte en zei: ‘Wat doe je nu! De man moet leiden!’ Iedereen naar ons keek, en ik zei: ‘Doe dat dan!’ We probeerden het opnieuw, tot hij weer op mijn tenen stond. ‘Zie je nu wat er gebeurt als je niet volgt?’, zei mijn man. In een flits werd me duidelijk: dit was onze relatie in een notendop. Hij kon niet leiden en ik kon niet volgen, en we gaven elkaar er de schuld van. 

Ik was er toen nog van overtuigd dat ik gelijk had: dat het zijn gebrek aan leiding was die maakte dat ik niet kon volgen. Het maakte me zo woedend dat ik hem een schop tegen zijn schenen gaf en boos de dansvloer afliep. Hij maakte een verontschuldigend gebaar naar de rest van de groep: ‘Tja, vrouwen’, en liep gelaten achter me aan.
De meeste mensen verbinden autoriteit met macht en overgave met machteloosheid. Niets is minder waar. Mensen met autoriteit zijn volkomen afhankelijk van de toestemming van hun omgeving om hun autoriteit te doen gelden. Krijgen ze die toestemming niet, dan staan ze machteloos. Echte autoriteit kan niet afgedwongen worden met geweld of intimidatie, echte autoriteit kan alleen verdiend worden. Het is iets dat je ontvangt, niet iets dat je neemt. Autoriteit ontvang je als je je medemens bewezen hebt dat je goed bent in wat je doet en bereid en in staat bent verantwoordelijkheid te nemen voor je acties. Autoriteit is een grote eer en gaat gepaard met een diep gevoel van nederigheid en verantwoordelijkheid.
Overgave wil zeggen dat je toestemming geeft dat iets buiten jezelf over je beslist of invloed op je uitoefent. Overgave is een bewuste keus en getuigt van inzicht, zelfrespect, intelligentie en onderscheidingsvermogen. Overgave is gebaseerd op vertrouwen in de competentie van degeen aan wie je je overgeeft of in de heilzaamheid van hetgeen waaraan je je overgeeft. Overgave geeft een diep gevoel van verbinding, rust en harmonie. Overgave en autoriteit gaan hand in hand – zonder overgave geen autoriteit, en vice versa.
Valse overgave ontstaat wanneer er geen keus is. Op het moment dat je gedwongen wordt je over te geven, hoe subtiel ook, is er niet langer sprake van overgave maar van capitulatie. Overgave onder dreiging van wapens, geweld, de dood of het geloof is geen echte overgave. Machthebbers die hun positie hebben verworven door middel van oorlog bezitten geen echte macht of autoriteit en richten dan ook alleen maar schade aan.
Overgave vanuit verwarring of misleiding is wellicht nog schadelijker dan gedwongen overgave. Wanneer je als individu of groep je vertrouwen geeft aan iemand die je heeft weten te overtuigen dat hij of zij competent is en deze persoon blijkt later niet competent te zijn, kan dat erg pijnlijk zijn.
Shiva en Shakti
In het hindoeïsme worden autoriteit en overgave verpersoonlijkt door de goden Shiva en Shakti. Shiva is een man, een leider, een strijder voor rechtvaardigheid en vrijheid. Shakti is een vrouw, een schoonheid, zachtaardig en vergevinsgezind, vol liefde voor haar medemens. Shiva en Shakti houden zielsveel van elkaar. In de strijd van het leven zijn ze elkaars zingeving. Ze kunnen niet zonder elkaar, en door hun niet aflatende liefde en verlangen naar elkaar ontstaat, beweegt en ontwikkelt het universum.
Zowel mannen als vrouwen hebben het vermogen tot autoriteit en overgave, maar mannen zijn van nature beter in autoriteit en vrouwen zijn beter in overgave. De biologische equivalent hiervan is het feit dat een vrouw het zaad van een man ontvangt en daarmee toestemming geeft dat in haar lichaam nieuw leven ontstaat. Dat is in het beste geval een opperste daad van overgave. De daadkracht en doortastendheid van een man komt naar voren in zijn vermogen een vrouw te veroveren, zijn penis in de vagina te brengen en daar zijn zaad uit te stoten – een daad van focus, kracht en doelgerichtheid.
De essentie van ware autoriteit en overgave manifesteert zich in de liefdesdaad. De lichamelijke manifestatie van autoriteit is het vermogen van de man een vrouw te penetreren, terwijl de lichamelijke manifestatie van overgave het vermogen van de vrouw is een man toestemming daartoe te geven. Er is niets dat een man een dieper gevoel van bevrediging kan geven dan een vrouw die hem toestemming geeft diep in haar door te dringen. Daarnaast is er niets dat een vrouw een dieper gevoel van verbondenheid, bevrediging en waardigheid kan geven dan een man die diep in haar doordringt. Alle andere vormen van autoriteit en overgave zijn variaties op dit oeroude thema.
Het spreekt voor zich dat wanneer een man impotent is het voor hem onmogelijk is bij een vrouw binnen te dringen. Maar ook een man die met geweld bij een vrouw binnendringt wordt door haar niet toegelaten. Een vrouw kan een man fysiek toelaten maar hem toch niet binnen laten. Echte overgave is een kwestie van de ziel, geen fysieke kwestie. Wat nodig is voor een vrouw om een man echt te kunnen ontvangen is niet zijn erectie, maar zijn aanwezigheid, zijn bezieling, zijn volledige aandacht. Een man moet in staat zijn om zijn penis zodanig te bezielen dat een vrouw zijn aanwezigheid, zijn levenskracht, zijn liefde voelt wanneer hij bij haar binnenkomt. De tragiek van deze tijd is dat bij vrijwel alle mannen de numbness in de penis en in de rest van het lichaam zo groot is geworden dat het onmogelijk voor hem is aanwezig te zijn wanneer hij seks heeft. Zijn lichaam is aanwezig, maar zijn ziel, zijn bewustzijn, vertoeft elders.
Een vrouw zal dit bewust of onbewust waarnemen en reageren vanuit een diep, eeuwenoud continuüm-principe: ze zal zich voor hem afsluiten. Een vrouw die verbonden is met haar continuüm zal een niet bezielde penis nooit toelaten. Zelfs wanneer dat toch gebeurt, omdat ze geïntimideerd, verward of zelf afwezig is, zal ze zich niet aan hem overgeven. De man neemt dit waar, bewust of onbewust, en het drijft hem tot waanzin. Uit woede en wanhoop zal hij proberen haar te dwingen hem toe te laten door haar nog harder te nemen, door haar te dwingen, door haar te verkrachten, maar omdat hij zelf in die toestand allang niet meer weet wat hij wilt is hij zich nauwelijks bewust van het feit dat hij hiermee zijn doel voorbijschiet.
De afwijzing en vernedering die een man ervaart wanneer een vrouw hem niet toelaat kwetst hem tot in het diepst van zijn ziel. Hij weet dat zijn enige echte autoriteit hem hiermee ontnomen wordt. Onze maatschappij wordt gekenmerkt door het zoeken naar surrogaten en compensatie voor dit tragische verlies van zijn mannelijkheid. Maatschappelijk succes, politieke, sociale danwel financiële macht, oorlog voeren, alcoholisme – alle zoeken naar autoriteit, genot en afleiding, hoe subtiel of gewelddadig dan ook, is een poging om de pijn van de seksuele afwijzing van de vrouw te compenseren.
Het diepste verlangen van een vrouw is om zich over te geven aan het mannelijk principe van autoriteit, kracht en aanwezigheid. Dit is wat ze instinctief verwacht wanneer ze met een man naar bed gaat. Haar teleurstelling wanneer ze deze autoriteit, kracht en aanwezigheid vervolgens niet ontmoet in de penis van haar minnaar is zo groot dat ze er vanuit haar aangeleerde pijnvermijden alles zal doen om deze desillusie niet te hoeven voelen. Zelfs wanneer haar minnaar wél aanwezig is en zijn penis bezield is met kracht en aanwezigheid is het mogelijk dat ze niet in staat is om dit waar te nemen, omdat haar vagina te gevoelloos is geworden door gebrek aan liefdevolle aanraking toen ze klein was en een lange rij van onbevredigende seksuele ervaringen daarna.
Kali
Wanneer een vrouw zich niet kan overgeven verliest ze het contact met haar essentie. Haar gefrustreerde verlangen verandert in frustratie, haar sappen verzuren en ze verandert langzaam maar zeker in een heks, een feeks, een furie. Barry Long zegt het heel treffend:
‘Een man die de feeks in een vrouw nog nooit heeft ontmoet heeft nog nooit echt een vrouw ontmoet.’
De feeks, in het hindoeïsme vertegenwoordigd door Kali, is een archetype dat door de eeuwen heen is ontstaan toen mannen en vrouwen steeds verder van elkaar verwijderd raakten. Kali is de beschermster van Shakti. Ze wordt aangeroepen wanneer het geweld dat op aarde woedt de aarde zelf dreigt te vernietigen. Wanneer Kali ten tonele verschijnt wordt alles zwart. Kali is de personificatie van woede, haat en vernietigingsdrang. Kali’s tong is rood en gepunt, ze heeft een groot aantal armen waarmee ze de meest uiteenlopende wapens hanteert. Alleen haar schreeuw kan doden, alleen haar verschijning kan haar slachtoffers doen sterven van de schrik. Om haar middel draagt ze een riem van de afgehakte hoofden die ze op haar oorlogspad heeft veroverd. Mannenhoofden met de ogen wijd open van angst.
In de vrouwen in onze samenleving manifesteert Kali zich op verschillende manieren. Soms subtiel, soms verre van dat. Kali is makkelijk te herkennen wanneer een vrouw zich laat gaan in een uitbarsting van woede, geschreeuw en beschuldigingen. Moeilijker is het wanneer Kali haar vernietigende wraakzucht verbergt en de mannen in haar leven door subtiele doch zeer effectieve afwijzingen en opmerkingen vernedert, kleineert en belachelijk maken. Dit is het professionele martelen, waarbij een vrouw zo boos is dat ze niet langer tevreden is met een korte executie van de man, maar hem langzaam maar zeker castreert, het bloed uit hem zuigt en hem niet laat gaan, totdat er uiteindelijk niets meer van hem over is.
Zoveel vrouwen, zoveel manieren om wraak te nemen op het feit dat mannen hun natuurlijke autoriteit verloren zijn en deze op de meest uiteenlopende wijze proberen te compenseren. De ultieme wraak heb ik net al genoemd: laat een man niet toe, maar laat hem ook niet gaan. Uit pure wanhoop en frustratie zal hij de wereld vernietigen, inclusief jou en je kinderen. Dat dit een twijfelachtige overwinning is lijkt me duidelijk, maar veel vrouwen zijn inmiddels zo boos dat ze bereid zijn om zo ver te gaan.
Een man zal ook wraak nemen als hij keer op keer afgewezen wordt. Hij zal je proberen te vernederen en kleineren, zeggen dat je dom bent en dat bewijzen door zijn lichamelijke en financiële overwicht te gebruiken om je te dwingen je benen te spreiden en zijn kinderen te baren. Hij zal onverschilligheid voorwenden, het altijd druk hebben met anderen dingen en als hij wel tijd heeft naar andere vrouwen gaan, vooral als jij op hem wacht. Hij zal je in de war brengen met zijn logische argumenten en je uiteindelijk in die mate je eigenwaarde ontnemen dat je zelf gaat geloven dat je niets waard bent.
Wraak en vergelding leiden tot vernietiging, iets wat in onze tijd aan het licht komt, meer dan ons lief is. Naast onze relaties gaat al het andere kapot – de relatie tot onszelf, tot onze kinderen, tot de groep waartoe we behoren en tot de wereld zelf. In de compensatie- en vergeldingsrace waarin we alles doen om de pijn te vermijden en verantwoordelijkheid te ontlopen maken we alles kapot wat ons lief is. Het is het tijdperk van Kali: de tijd van vernietiging.
Wanneer Kali over de aarde raast en alles op haar weg verslindt in haar razernij lijkt het erop dat zij de vernietiger en de boosdoener is, de oorzaak van alle ellende. Maar dat is niet zo. Kali is te hulp geroepen om orde op zaken te stellen. Ze heeft echter de hulp van Shiva en Shakti nodig om te kalmeren en te stoppen met haar queeste van dood en verderf. Lukt dat Shiva en Shakti niet dan vergaat de wereld – dat is het risico van het te hulp roepen van Kali.
Er zijn twee manieren om een vrouw te kalmeren. De eerste manier is om als man in je kracht te gaan staan, dat wil zeggen: om Shiva op Kali af te sturen, want dat is de enige kracht die sterker is dan Kali. Shiva moet Kali bewust maken van waar ze mee bezig is, met het grootst mogelijke respect, en haar vragen om te stoppen. Hij mag haar onder geen beding opdragen om te stoppen, dat maakt haar alleen maar razender. Nee, de mannelijke kracht die sterker is dan Kali is de kracht van bewustzijn. In de mythe gaat Shiva onder haar liggen terwijl ze in razernij alles op haar weg vertrapt, en zegt dan: ‘Kijk, Kali. De wereld brandt, de demonen zijn verslagen.’ En wanneer Kali kijkt schrikt ze, omdat ze op het punt staat haar geliefde te vertrappen. Vervolgens ziet ze dat Shiva gelijk heeft en ontspant ze, waarmee aan de queeste een einde komt. Op dat moment ondergaat ze de gedaanteverwisseling die Shiva al eeuwen kent: ze wordt weer Shakti.
De tweede manier om een vrouw te kalmeren is om Shakti op Kali af te sturen. Wanneer Kali Shakti ziet, dat wil zeggen: wanneer je in je razernij en vernietigingszucht oog in oog komt te staan met je eigen onschuld, dan kun je niet anders dan stoppen met vechten, al heb je je bloederig zwaard geheven om toe te slaan. Shakti is hetgeen je al die tijd hebt proberen te beschermen, en wanneer ze daar zo staat, in al haar kwetsbaarheid en schoonheid, herinner je je weer waar het over ging. Tranen komen in je op, je agressie smelt weg en je voelt je alleen nog maar oneindig moe. ‘Zolang Shakti nog leeft is het goed’ denk je, en je valt in een diepe slaap. Een slaap van eeuwen, tot de volgende Kali Yuga.
Durga
Iedere vrouw ondergaat in de verschillende fases van haar leven verschillende gedaanteverwisselingen. Shiva blijft gewoon Shiva – standvastigheid is een kenmerk van de man, maar een vrouw is grillig, en behoort dat ook te zijn. De godinnen die zich kenbaar maken via de stemmingen en gedragingen van een vrouw zijn Shakti, Kali en Durga. Met Kali valt niet te leven, daar zal iedereen het mee eens zijn, vooral de mannen, maar met alle respect, Shakti is ergens ook maar een dom blondje. In deze wereld waar onschuld, schoonheid en onbevangenheid niet langer voldoen om als vrouw te overleven heb je Durga nodig. Durga is de vrouw die Kali in zich naar boven laat komen als dat nodig is: als ze zichzelf of haar kinderen moet beschermen of als ze moet vechten om haar doel te bereiken. Het is ook de vrouw die Shakti in zich naar boven laat komen als dat mogelijk is: als ze veilig is, als ze in een omgeving is die haar respecteert en ruimte geeft en als ze met een man is die haar oprecht liefheeft.
Een vrouw die zowel Shakti, Kali als Durga in zichzelf weet te vinden is een volwassen vrouw. Ze is soms speels en onschuldig als Shakti, vol overgave en bewondering, tevreden met zichzelf en het leven en omgeven met die onweerstaanbare gloed die gelukkige vrouwen hebben. Shakti is als water, beweeglijk en meegaand, helder en glinsterend, verkoelend en troostend. Soms is een vrouw Kali, sterk en onverbiddelijk, trouw aan haar principes en bereid te vechten voor het behoud van het vrouwelijke op deze planeet. Kali is als vuur, hartstochtelijk en intens, onvoorspelbaar en luid, gulzig en gevaarlijk. En soms is ze Durga: wijs en bewust van haar kwaliteiten, bereid te geven en bereid te ontvangen, in harmonie met zichzelf en de wereld. Durga is als de aarde zelf: stabiel en solide, robuust en zichzelf steeds vernieuwend, leven gevend en leven ontvangend.
Het is voor een man zowel onweerstaanbaar als bij tijd en wijle zeer bedreigend om met een vrouw om te gaan die deze krachten tot haar beschikking heeft. Deze vrouw zal hem voortdurend uitdagen, soms speels en soms woedend. Ze zal van hem vragen om in zijn kracht te gaan staan en haar wens om deze van hem te ontvangen te beantwoorden. Ze zal hem testen in hoeverre hij in staat is om leiding te nemen en te geven, in hoeverre hij in staat is om staande te blijven onder druk van de omstandigheden of haar grilligheden, en ze zal geen genoegen nemen met minder.
Toch is het deze vrouw die een man wil, in tegenstelling tot het domme blondje, het prototype van de naïeve vrouw die geen idee heeft van haar kracht en van wat er gaande is in de wereld. Zo’n vrouw is gemakkelijk te veroveren en laat zich gemakkelijk nemen, maar wanneer zij haar benen spreidt stelt het niet zoveel voor, ze spreidt louter haar benen omdat ze niet aanwezig is in haar lichaam.
Ook is het deze vrouw, de volwassen vrouw, die een man verkiest boven Kali. Kali is in deze tijd heel sterk – door de seksuele revolutie en de emancipatiegolf krijgen vrouwen eindelijk de ruimte om hun woede te luchten. Dat biedt een strijdtoneel zoals hierboven beschreven. Mannen zijn als de dood voor Kali – wanneer ze je eenmaal in haar web gevangen heeft verleid ze je en eet ze je na de daad op, terwijl je nog leeft, zonder enige wroeging.
Veel vrouwen identificeren zich in die mate met Kali dat ze onuitstaanbaar worden. Ze dwingen mannen om naar hun eindeloze tirades te luisteren en castreren hem met hun vileine gedrag en uitspraken, alsof de man nu gestraft moet worden voor zijn wandaden door de eeuwen heen. Voor een man is de grootste uitdaging van deze tijd zoveel kracht te genereren dat hij zelfs Kali kan kalmeren. De enige manier om dat te doen is precies dit: genereer kracht. De kracht van een man is zijn enige waarachtige autoriteit: zijn vermogen om een vrouw lief te hebben, zowel met zijn lichaam als met zijn ziel. Kali is zo’n beetje de minst aantrekkelijke uitgave van een vrouw en zeker niet om van te houden, maar als man is je opgave om haar van gedaante te doen veranderen. Dat betekent niet je je als man als deurmat moet opstellen, die rolwisseling levert niks op. Begripvolle en geduldige mannen hebben het echt verkeerd begrepen. Het betekent ook niet dat je moet proberen haar tot redelijkheid te brengen, dat is alleen maar olie op het vuur van Kali. Het betekent ook niet dat je haar met geweld tot zwijgen moet brengen – na voorgaand betoog lijkt me dat evident. Probeer het niet, want Kali is vele malen vernietigender dan jij.
De enige oplossing is dat je Shiva wordt. Dat wil zeggen: dat je contact maakt met de oprechte en waarachtige autoriteit in jezelf, dat je bereid bent om je valse autoriteit te onderzoeken en los te laten, dat je bereid bent om je hypocriete masker van zelfverzekerdheid los te laten en écht zelfverzekerd te worden, dat je bereid bent om de verslavingen en afleiding waarmee je het verlangen naar een echte vrouw onderdrukt te overwinnen, en dat je bereid bent om in jezelf te geloven. Het wil zeggen dat je niet langer met je laat sollen door vrouwen die zich toch niet echt met je willen verbinden, enerzijds omdat ze te dom zijn of anderzijds omdat ze alleen maar uit zijn op wraak of zelfbevrediging. Het wil zeggen dat je niet langer wegloopt wanneer het te heet onder je voeten wordt, maar dat je verantwoordelijkheid neemt voor je keuzes en bereid bent te verdrinken, te verbranden en begraven te worden in je vrouw. Als je dat kunt, dan ben je Shiva. Dan ben je een echte vrouw waardig.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s