11 – De kinderwensvalkuil

Een vruchtbare vrouw verlangt naar zaad. Dit oerverlangen is onderdeel van het continuüm en draagt bij aan het voortbestaan van de soort. Een vruchtbare vrouw is onweerstaanbaar voor een man. Uitgerust met allerlei lichamelijke kenmerken en gedragingen die haar beschikbaarheid kenbaar maken prikkelt ze een man. Haar lippen zwellen op en worden roder, haar borsten zwellen op en worden zichtbaarder, haar ogen worden vochtig, haar pupillen worden groter, haar bewegingen worden trager, ze beweegt meer met haar heupen, ze laat haar benen zien, ze lacht veel, ze raakt meer aan en en haar hele lichaamstaal, subtiel doch onmiskenbaar, laat zien dat ze zin heeft in seks. De bron van dit alles is de baarmoeder, De Heilige Graal, het machtigste orgaan van de vrouw. Haar oeroude verlangen naar bevruchting, naar opgevuld worden, naar het voortbrengen van nieuw leven is op fysiek niveau het diepste en meest overheersende verlangen dat een vrouw kan hebben.

De meeste vrouwtjesdieren ovuleren alleen als de omstandigheden zich daarvoor lenen, dat wil zeggen: als er een geschikt mannetje voorhanden is, als de omgeving veilig is, als er ruimte is voor nieuwe kroost, als er genoeg te eten is, als het de juiste tijd van het jaar is en als de globale situatie in balans is. Wanneer alleen bepaalde vrouwtjes binnen de groep de functie hebben om te baren dan stopt de ovulatie bij de andere vrouwtjes automatisch. Wij mensen zijn de enige diersoort waar vrouwen over het algemeen iedere maand ovuleren. In vergelijking tot welke ander diersoort dan ook, behalve dolfijnen en Bonobo-apen, zijn wij mensen seksueel het meest actief. In tijd van oorlog, ondervoeding of langdurige blootstelling aan stress stopt doorgaans de ovulatie, maar onder de huidige omstandigheden is het normaal voor een vrouw om iedere maand te ovuleren, en om dus iedere maand geconfronteerd te worden met het verlangen van de baarmoeder om bevrucht te worden.
In hoeverre dit natuurlijk is is de vraag. Mogelijk komt dit hyper-voortplantingsgedrag voort uit het feit dat onze samenleving zo gefixeerd is op seks dat we onder druk van de niet aflatende seksuele prikkels reageren met een soort overproductie van rijpe eitjes. Sommige dieren ovuleren alleen wanneer ze seks hebben – misschien hebben wij tegenwoordig zo vaak en zo veel seks dat het lichaam voortdurend geprikkeld wordt om een eitje beschikbaar te stellen.
Los van de vraag wat natuurlijk is en wat niet blijft het fysieke oerverlangen van de vrouw naar het voortbrengen van nieuw leven een kracht om rekening mee te houden. Wanneer dit verlangen niet langer beperkt wordt tot de momenten dat het inderdaad passend is om een kind te maken, maar zich ook kenbaar maakt wanneer dat niet het geval is, kan het zich op verrassende en soms schokkende wijze laten gelden.
Wij mensen hebben nog niet zo lang geleden ontdekt dat bepaalde instincten losgekoppeld kunnen worden van hun oorspronkelijke functie. Net als dat het orgasme, oorspronkelijk bedoeld om kinderen te maken, genot te verschaffen en een band te scheppen tussen man en vrouw, inmiddels een haast op zichzelf staand fenomeen is geworden en gebruikt wordt als verveling-verdrijver, stress-ontlader, afleiding en surrogaat voor echte intimiteit en intensiteit, zo hebben we ook het oerverlangen van de vrouw losgekoppeld van haar oorspronkelijke functie en manifesteert ze zich op momenten en in situaties die in wezen niets te maken hebben met een authentieke, natuurlijke kinderwens.

De Rode Draak

Taoïsten zijn vol ontzag als het gaat om de immense kracht van de baarmoeder en spreken hierbij van ‘het verslaan van de Rode Draak’. Het verslaan van de Rode Draak verwijst naar het proces waarin een vrouw leert om haar verlangen naar het voortbrengen van nieuw leven te beheren en om te zetten tot een creatief en vervullend leven. Daarnaast verwijst het naar de taak van de man om in staat te zijn de Rode Draak te ontmoeten zonder onderuit te gaan.
Het maken van kinderen is één van de manieren om het creatieve vermogen van de baarmoeder vorm te geven. De seksualiteit van de baarmoeder hoeft niet persé op lichamelijk niveau vormgegeven te worden, maar kan ook op andere niveaus creatief zijn. In de oude clans van weleer maakten vrouwen een bewuste keus voor het moederschap of voor andere manieren om hun leven zinvol in te vullen. De seksuele energie die vrouwen die geen moeder werden overhielden werd gebruikt om andere dingen te doen, andere taken te vervullen. Vrouwelijke sjamanen waren meestal kinderloos, en ook vrouwen die een leidende functie hadden binnen de clan hadden geen kinderen. Op geen enkele manier waren deze vrouwen ongelukkig of hadden ze het gevoel hun bestemming mis te lopen. Doordrongen van het feit dat creativiteit op vele niveaus kan plaatsvinden waren ze even vervuld van de kunst, wijsheid, ervaring en schoonheid die ze voortbrachten dan de vervulling die andere vrouwen ervaarden via hun kinderen.
Het bewuste dan wel onbewuste ontzag dat zowel mannen als vrouwen hebben voor wat in China de Rode Draak wordt genoemd: de kracht van de baarmoeder, geldt het besef dat deze in ongetemde toestand bijzonder gevaarlijk kan zijn. De Rode Draak is de plek waar Kali tevoorschijn kan komen – een allesvernietigende kracht die als een vuurspugende draak alles vernietigt wat op haar pad komt. Een geïrriteerde baarmoeder die niet bevrucht wordt en ook de kans niet krijgt op een andere manier haar creativiteit te uiten breekt vroeg of laat uit in een explosieve ontlading van onderdrukte creativiteit, die op dat punt vaak niet langer creatief is, maar destructief.
Niets is zo gevaarlijk als een vrouw met onvervuld verlangen. Toen na een eeuwenlang gevecht het patriarchaat een feit was en vrouwen het recht opgaven om zich op eigen wijze te ontwikkelen en vorm te geven aan hun scheppingsdrang werd langzaam maar zeker de Rode Draak ongedurig. Tegen beter weten in probeerden nieuwe religies en culturen de scheppingsdrang van vrouwen in te perken door deze gewoonweg te verbieden en in te dammen. Vrouwen werd wijsgemaakt dat hun enige taak in het leven was om te trouwen, hun man te dienen, kinderen te krijgen en deze te verzorgen, waarbij volledig voorbijgegaan werd aan de eigenheid, bestemming, intelligentie en keuzevrijheid van vrouwen. Hoe deze bizarre situatie tot stand is gekomen is voor mij een raadsel, maar nog steeds heeft deze diepgaande, desastreuze misvatting het grootste deel van de mensheid in haar greep.
Tegenwoordig geloven nog steeds veel mensen, mannen en vrouwen, dat het baren van kinderen de diepste vervulling is voor een vrouw. Vrouwen gaan soms heel ver in hun liefde voor, of eigenlijk uitlevering aan hun zogenaamde prins op het witte paard en het idealiseren van het moederschap. De Rode Draak is ondertussen witheet van woede, omdat voor haar het baren van kinderen heel vaak níet de ultieme vervulling is. De Rode Draak is veel te slim, veel te eigenzinnig, veel te intelligent en veel te krachtig om genoegen te nemen met een dergelijke versimpeling van haar oorspronkelijke behoefte aan vervulling. De Rode Draak zint op wraak.
Wanneer een vrouw zichzelf terugvindt met een peuter en een baby op een flat in een nieuwbouwwijk terwijl haar man de hele dag weg is, wanneer haar seksleven onbevredigend is, wanneer ze te geïsoleerd is om veel tijd door te brengen met leeftijdsgenoten, wanneer van haar verwacht wordt dat ze dag in dag uit al haar creativiteit, levenslust, inspiratie, verlangen en honger naar kennis, avontuur, groei, verandering, uitdaging, intimiteit en contact in haar kinderen stopt, worden zowel zij als haar kinderen langzaam maar zeker gek. Ja, ze houdt van haar kinderen, ja, ze is zorgzaam en toegewijd, maar niet ALLEEN MAAR. Het is een belediging voor de Rode Draak om zo’n dom en fantasieloos leven te leiden, en vroeg of laat zal haar creatiebehoefte zich manifesteren op onvoorspelbare, oncontroleerbare wijze, met name rond de menstruatie, wanneer de baarmoeder een poging doet de frustratie eruit te gooien.
Rond de menstruatie is de baarmoeder aan het woord. Een paar dagen lukt het niet om de illusie van een interessant leven in stand te houden. Een bekende manier om de overtollige energie en spanning kwijt te raken is emotie. De emotionaliteit van vrouwen wordt vaak zelfs door vrouwen niet meer serieus genomen, terwijl mannen er al helemaal niet mee kunnen omgaan, maar in wezen spreken vrouwen met name wanneer ze emotioneel zijn de waarheid.
Vanaf de zestiger jaren is de keuzevrijheid van vrouwen wat betreft hetgeen ze met hun leven willen in ieder geval in een groot deel van Europa en Amerika veel groter geworden. Met name het feit dat vrouwen niet langer economisch afhankelijk zijn van mannen heeft een vrijheid geschapen die voor een enorme omwenteling in onze samenleving heeft gezorgd. Tegenwoordig hoef je niet persé te trouwen en kinderen te baren om je een echte vrouw te voelen, en veel vrouwen kiezen er dan ook voor om iets anders te gaan doen. Echter: het innerlijk gevoel van leegte is daarmee niet altijd verdwenen. Na zoveel eeuwen gehersenspoeld te zijn wat betreft de betekenis van het vrouw zijn blijkt het moeilijk om de weg terug te vinden naar onze oorsprong. Economische en religieuze vrijheid blijken niet genoeg te zijn om het contact te herstellen met de diepste verlangens en behoeftes in ons, met de essentie van ons vrouwzijn. We proberen het wel, maar veel van die pogingen komen voort uit ons intellect, uit woede, uit rebellie, uit verwarring en soms uit de misvatting dat we gelukkig zullen zijn als we dezelfde doelen gaan nastreven als lange tijd voorbehouden was aan mannen. Dus gaan we ook roken, pakken dragen, hard werken, whisky drinken, naar de kroeg, mannen versieren, masturberen.. maar het innerlijk gevoel van leegte blijft.
Die innerlijke leegte kan alleen maar opgevuld worden door het herstellen van het contact met het continuüm, maar wanneer dat niet lukt gaan we op zoek naar alternatieven – alles wat dat innerlijke gevoel van leegte oplost, al is het maar voor even. Wanneer tot het bewustzijn doorgedrongen is dat kinderen het niet oplossen kunnen allerlei andere zaken tijdelijk danwel langer die leegte opvullen. Shoppen en eten zijn vrij gebruikelijke manieren om de leegte op te vullen, iets waar miljoenen aan verdiend wordt. Maar uiteindelijk is zelfs een Louis Vuitton tas ook maar een lege ruimte die erom vraagt gevuld te worden, en biedt eten: het vullen van een andere holte dan de baarmoeder: de maag, ook maar tijdelijke verzadiging. De echte honger geldt de honger naar het continuüm, de verbinding met je eigen natuurlijkheid, het vermogen je lichaam te voelen, de signalen van je ziel te kunnen waarnemen en de boodschappen van je geest te kunnen opvangen.
Wanneer een vrouw niet in contact is met haar baarmoeder en zich gevoelsmatig heeft afgesloten voor haar verlangens en signalen is de Rode Draak als het ware zonder leiding. Zonder leiding, zeker als ze gefrustreerd is omdat haar creatieve impulsen niet gehoord worden, kan de Rode Draak veranderen in een ongeleid projectiel. In plaats van dat haar oerverlangen naar creëren een plaats krijgt in het leven van de vrouw gaat de Rode Draak onafhankelijk opereren.
Iemand die uitgehongerd is zal alles naar binnen schrokken wat hij op zijn pad tegenkomt en niet in staat zijn om selectief of kieskeurig te zijn. Hetzelfde kan gebeuren met de baarmoeder. Het gefrustreerde, onderdrukte en onbeheerde verlangen naar creativiteit en vervulling manifesteert zich in dat geval op de meest primitieve wijze: door een kinderwens die met niets anders rekening houdt dan de kinderwens zelf.
Hoe groter het gevoel van innerlijke leegte bij een vrouw, des te gevaarlijker de baarmoeder kan worden. Het is een beetje te vergelijken met een hond: zolang een hond goed verzorgd wordt, te eten krijgt en mag spelen en hollen wanneer hij daar behoefte aan heeft kan een hond hond zijn, is hij betrouwbaar, loyaal en vriendelijk. Maar een hond die honger lijdt, dag in dag uit aan de ketting ligt en nooit aandacht krijgt verandert langzaam maar zeker in een vals en gevaarlijk beest. Het is nog steeds een hond, maar zijn natuurlijkheid wordt zo onder druk gezet dat hij niet langer in staat is om meer te zijn dan zijn meest primitieve reactie: oerdrift. Ook mensen veranderen in monsters die elkaar verraden en doden voor een korst brood als je ze hun menselijkheid maar lang genoeg ontneemt.

Hysterica

Een baarmoeder wier kracht en creatieve impulsen langdurig worden onderdrukt wordt op een gegeven moment hysterisch. ‘Hystera’ betekent ‘baarmoeder’ in het Grieks. Rond de Middeleeuwen kregen met name welgestelde vrouwen van tijd tot tijd hysterische aanvallen waarbij ze hun verstand kwijtraakten, gingen gillen en niet langer op hun benen konden blijven staan.
Als ze eenmaal zwanger is gaat het wel over’, werd er gezegd, en dat was meestal ook zo. Wanneer een vrouw echter niet snel genoeg zwanger werd ging de dokter over tot het inbrengen van een fallusvormig voorwerp in haar lichaam waarmee hij haar professioneel bevredigde. Dat hielp meestal bijzonder goed, zolang de behandeling regelmatig herhaald werd. De eerste vibrator werd uitgevonden door een dokter die erg veel werk had aan zijn hysterische patiënten. Hij creëerde een vibrator die op stoom werkte, zodat hij iets anders kon doen. Het was een enorme machine die immens lawaai maakte, maar hij werkte prima. Een orgasme bracht de hysterische vrouw tot rust, in ieder geval voor even. Dit was voordat de grip van de katholieke kerk zo beknellend werd dat ook dit taboe werd.
Momenteel komt hysterie onder vrijwel alle vrouwen voor, maar ze manifesteert zich niet langer in korte, heftige aanvallen. Nee, ze is eerder chronisch geworden. Deze chronische hysterie kan zich op fysiek niveau uiten in heftige pijnen, krampen, bloedingen, vleesbomen en andere klachten van de baarmoeder. Op emotioneel niveau kan ze leiden ze tot buitensporige emoties die meestal geprojecteerd worden op de partner, de relatie of het seksleven, maar ook tot een diep lijden aan het onvervuld verlangen zelf. Het peilloze gevoel van leegte, de razende vernietigingsdrang, de hartverscheurende honger naar iets onbenoembaars, iets onbestemds – het is iets wat mannen niet in die mate kennen.
Met name als vrouwen ouder worden en de baarmoeder hoe langer hoe meer verstoord raakt kan de hysterie zich vertalen in een volkomen onrealistische kinderwens. Uitgehongerd en wanhopig klampt de baarmoeder zich vast aan het laatste restje hoop op nog een beetje geluk en vervulling in dit leven, en afgesneden, verwaarloosd, ondervoed en geïsoleerd als ze is kan ze dit alleen maar vertalen als:
‘Ik moet een kind. Nu. Maakt niet uit van wie.’
 
De baarmoeder verandert dan in een zwart gat. Ze is in die toestand heel krachtig als het gaat om het verleiden van mannen en het letterlijk naar binnen zuigen van zaad, maar ze is verder volkomen blind. Mannen voelen zich zowel aangetrokken als bedreigd door dit type vrouwen – haar zuigkracht is zo groot dat ze vrijwel geen weerstand kunnen bieden als ze eenmaal in haar energieveld terechtkomen, maar ze voelen ook dat ze door haar manipulatieve, dwingende kracht hun vrije wil kwijtraken en in zekere zin gebruikt worden voor doeleinden die hem als persoon volkomen negeren. Een man met een beetje zelfrespect zal zich niet door zo’n vrouw laten verleiden, maar omdat veel mannen kampen met een vergelijkbaar gevoel van doelloosheid als vrouwen, raken ze toch vaak betoverd door haar magie.
Dit alles kan zich op een volkomen onbewust niveau afspelen, maar zich desalniettemin met een enorme kracht manifesteren.

‘De biologische klok tikt’, zeggen mensen dan, maar het is niet de biologische klok, het is de hysterische baarmoeder die tikt. De échte biologische klok tikt wanneer een vrouw tussen de 18 en 28 is, met een piek rond haar 23e, maar alleen als aan alle voorwaarden voldaan is. In geen enkele natuurlijke samenleving worden vrouwen boven de 28 uitgekozen om het voortbestaan van de soort te waarborgen, omdat het dit niet doet! Het gezondheidsrisico bij zwangerschap van oudere vrouwen is zoveel keer groter dan bij vrouwen die de natuurlijke leeftijd hebben voor het krijgen van kinderen, dat het vanuit het continuüm bezien nergens op slaat. Wanneer het toch gebeurt weet je dat de hysterische baarmoeder actief is, en niet de biologische klok. Daarnaast hebben vrouwen boven de veertig hele andere functies te vervullen, waaronder het raadgeven van jonge mensen die hun seksuele leven net beginnen. Wanneer vrouwen van in de veertig zich als pubers gaan gedragen laten ze ook de echte pubergeneratie in de steek, terwijl geen enkele generatie zo hunkert naar de kennis en ervaring van volwassen mannen en vrouwen als juist onze generatie jongens en meisjes.

De fantoom-kinderwens

Het is bijzonder triest wanneer een vrouw zich zo leeg voelt van binnen dat ze nog maar één oplossing weet: een kind. De kinderen die vanuit dit innerlijk gevoel van leegte geboren worden zijn niet gewenst vanuit een natuurlijke, biologische kinderwens, maar zijn gewenst vanuit een intellectuele, wanhopige fantoom-kinderwens. De vrouw in kwestie kan zo wanhopig zijn dat ze zelfs zonder partner een kind wil en iedere man in haar bed probeert te trekken, in een poging zwanger te worden. Het sekstoerisme naar Afrika, Turkije en Griekenland bestaat voor een groot deel uit vrouwen van in de veertig die daar louter heen gaan om zich te laten bevruchten. De medische wetenschap is natuurlijk weer haantje de voorste als het gaat om het uitbuiten van dit wanhopige verlangen naar vervulling en verkoopt ingevroren sperma, eicellen, hormonen, IVF-behandelingen en nog veel meer, onder het mom dat ze de natuur een handje helpen. Wanneer je kijkt naar de ellende die mensen doormaken, mensen die hun fantoomwens in handen van zulke dokters hebben gelegd, weet je dat het tegenovergestelde waar is.
Wanneer het een vrouw met en fantoom-kinderwens gelukt is zwanger te raken en een kind te baren zijn haar verwachtingen hooggespannen. Dit kind moet haar innerlijke leegte opvullen. Die bevrediging blijft natuurlijk uit, of ebt weg na drie maanden slecht slapen, waardoor ze op den duur, bewust of onbewust, het kind gaat haten, zeker als blijkt dat ze door haar leeftijd de veerkracht en vitaliteit niet meer heeft om dit kind op te voeden. In plaats van vervuld en tevreden is ze doodmoe en eenzaam, maar nu het kind er eenmaal is kan ze hem niet meer weg doen. De relatie met de vader loopt stuk omdat ze hem alleen als zaaddonor wilde en verder nergens over nadacht, waardoor ze niet bij elkaar passen en niets aan elkaar hebben, laat staan dat ze samen het kind een goede basis kunnen geven. Het vangnet van familie ontbreekt, de grootouders zijn dood of te oud om een actieve functie te vervullen in het leven van de kleinkinderen, en zo groeit het kind op in een onwezenlijke wereld waarin hij zich vanaf het begin niet op zijn plek voelt, omdat hij haarscherp aanvoelt dat er iets niet klopt.
Kinderen die geboren worden uit een zwart gat beginnen hun leven zelf als zwart gat, en ook al zal het continuüm ook hen in haar armen sluiten en volop kansen geven, juist voor deze kinderen zal het bijzonder moeilijk zijn om de verbinding met het continuüm te herstellen.
Wanneer je als vrouw – en ook als man – het diepe verlangen naar een kind ervaart is het verstandig om dat in eerste instantie te wantrouwen. Dit wantrouwen is op zijn plek wanneer je deel uitmaakt van een samenleving die niet langer een natuurlijke selectie maakt wanneer het aankomt op het krijgen van kinderen, maar die in zekere zin lukraak kinderen produceert zonder de gevolgen te overzien. De wereldbevolking is de afgelopen tweehonderd jaar verzesvoudigd, terwijl duidelijk is dat we absoluut niet in staat zijn om voor onze kinderen te zorgen. We zijn allemaal het resultaat van een explosieve en ongecontroleerde groei van de wereldbevolking die niet langer gekoppeld is aan de natuurlijke flow van het continuüm, maar aan iets dat te groot, te gecompliceerd en te bedreigend is om het echt te snappen. We zien allemaal dat het te snel gaat, dat de aarde kreunt onder het gewicht van zes miljard mensen, maar het lijkt wel alsof we niet meer in staat zijn om te stoppen, alsof we niet meer weten waar de remmen zitten.

Wanneer je niet honderd procent zeker weet dat je kinderwens klopt, dat wil zeggen: als je ook maar enige twijfel hebt over de vraag of je kinderwens een natuurlijke, kloppende, juiste, realistische wens is op alle niveaus, doe het dan niet. Bewijs jezelf een dienst, maar met name ook het kind. De hierboven genoemde richtlijnen kunnen een doeltreffende realiteitscheck zijn. Wanneer je ‘per ongeluk’ zwanger bent geraakt kun je er zeker van zijn dat het vanuit een onbewuste fantoom-kinderwens was.

Wanneer je denkt dat je er werkelijk klaar voor bent om een kind op de wereld te zetten, neem dan desondanks de tijd om erover na te denken. Onderzoek het, ga met mensen praten, denk erover na, lees erover, schrijf erover, omarm de twijfel, duik er helemaal in, en sta jezelf toe te ontdekken wat je werkelijk wilt in het leven. Is het echt een kind, of is het in wezen iets dat veel belangrijker is, zoals bijvoorbeeld een waarachtige levensvervulling?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s